Drie dagen genieten in Yogjakarta

Drie dagen genieten in Yogjakarta

Terwijl voor de poort staan te wachten, wrijf ik de slaap uit mijn ogen. De taxichauffeur heeft ons net afgezet op een vrijwel verlaten parkeerterrein. Samen met een handjevol mensen loop ik het terrein op. De zon is nog niet helemaal op, maar het begint steeds lichter te worden. Nog twee keer een bocht om en daar is hij dan: de Borobodur. De eeuwenoude boeddhistische tempel én grootste toeristentrekpleister van Centraal Java in Indonesië.

Vroeg opstaan voor de Borobodur

Snel lopen we de trappen op. We willen boven zijn voordat de zon opkomt. Dat is nog best zwaar met de vermoeide benen van het vroege opstaan, maar deze magische plek beloofd dat het bovenop nog veel mooier gaat zijn. En het stelt me niet teleur. Het uitzicht vanaf de top van de Borobodur is prachtig. Zeker wanneer de zon opkomt en er een roze gloed over de Boeddhabeelden en stoepa’s valt.

De tempel ademt mystiek. Vooral door de lage mist die boven de jungle hangt. Na veel rondlopen, genieten van het uitzicht en foto’s maken besluiten we in rondjes per verdieping naar beneden te lopen. Ook dit gedeelte van de tempel heb je op dit tijdstip nog lekker voor jezelf.

Als we eenmaal beneden zijn is het een drukte van belang. Door een wirwar van kraampjes en eettentjes lopen we terug naar de parkeerplaats waar de taxi-driver nog op ons staat te wachten. Via een omweggetje langs de rijstvelden rijden we weer terug naar Yogjakarta. Onze uitvalsbasis voor de komende dagen op Java.

Omzeilen van de drukke tours

Het mooiste moment om de Borobodur te zien is in de ochtend. Er zijn ‘sunrise tours’ die je voor openingstijd meenemen,  maar dan betaal je wel de hoofdprijs. In de periode dat ik er was, ging de zon pas op vlak nadat het park opende. Wij kozen ervoor om als eerste bij de poort te wachten en meteen door naar de top van de Borobodur te lopen. Zo konden we van de zonsopgang genieten. Deze truc werkt niet in ieder seizoen, maar check van tevoren wanneer de zon opkomt en hoe laat het park opengaat, wie weet is het ook een uitkomst voor jou.

Een dag eerder bezochten we al de andere grote toeristentrekpleister van het gebied: het hindoeïstische complex Prambanan. Na een ritje van een uur in een overvolle lokale bus (neem deze in plaats van een taxi, je maakt wat mee!) kwamen we bezweet bij deze tempels aan. De drie grootste zag ik al snel boven de rest uittorenen. De details in deze tempels zijn prachtig en laten je zien hoe oud ook deze tempels zijn. Binnenin de tempels zijn ook nog een paar oude beelden verstopt.

Wachten op de bus, ook dat is Indonesië

Terwijl ik over het complex ronddwaal word ik meerdere keren gevraagd of ik een selfie met iemand wil maken. Bij deze trekpleisters komen ook veel Indonesische toeristen die nog nooit een westerling gezien hebben. Ik vond het een beetje een gek gevoel dat mensen met je op de foto willen door je huidskleur. Maar de inwoners van Indonesië zijn zo lief dat ik maar vriendelijk glimlach richting hun selfiestick.

Na twee uur rondlopen op het complex begint het schemerig te worden, wat deze plek nog mysterieuzer maakt. Maar voordat we daar goed en wel van kunnen genieten komt een bewaker ons vriendelijk naar de uitgang escorteren. Op weg terug naar de bus is het helemaal donker geworden en kunnen we nog zien hoe de tempels in de avond verlicht worden. Na een ellenlange wachttijd bij de bus, want ja ook dat is Indonesië, komen we uiteindelijk weer in Yogjakarta aan.

Hippe koffietentjes en groente binnentuinen

Maar Yogjakarta is meer dan alleen deze twee toeristische trekpleisters. De stad ademt een soort hippe vibe die wij verder nergens anders op Java tegenkwamen. In Yogjakarta zijn eettentjes te vinden die in Amsterdam niet zouden misstaan. Zo at ik bijvoorbeeld overheerlijke bananenpannenkoeken in een binnentuin vol met planten en kekke rode stoeltjes. En hamburgers in een soort glazen loft waar al het personeel leren schorten draagt.

Ook krijg je hier in Yogjakarta je kopje koffie van een echte barista -met hipsterknotje- en bijbehorende latte-art. Maar het leuke aan deze stad is dat het gecombineerd wordt met het traditionele Java. Zo is er in het centrum van de stad de Jalan Malioboro: de straat waar je alles kunt kopen. De straat is bijna niet door te komen door de drukte. Er is muziek, mensen bakken sateetjes op straat en je koopt er de leukste kleding voor een klein prijsje.

Naar de markt en leren koken

Op onze laatste dag in Yogjakarta deden we iets wat ik iedereen kan aanraden die naar Indonesië gaat: een kookcursus. We kwamen bij de lieve Mamé die ons zelf gerechten liet uitzoeken die we wilden maken. Samen met haar gingen we naar de lokale markt, waar de kip voor mijn neus geslacht werd en de stank van vis nog de hele dag in mijn neusgaten bleef hangen. Naar zo’n markt gaan valt niet te omschrijven, dat moet je meemaken.

Terwijl ik gruwel van de kippeb, laveert Mamé vrolijk langs de kraampjes, maakt een praatje en wijst ons tussendoor van alles aan. Ze besluit nog wat extra dingen te kopen die we ‘écht geproefd moeten hebben’. Daarna zet ze ons kordaat aan het werk in haar keuken. Hier leer ik regel één van de Indonesische keuken: alles wordt gefrituurd. Regel twee volgt daar snel achteraan: overal gaat rode peper en knoflook in.

                                              

We snijden, hakken, stampen rode pepers tot sambal en leren hoe je zelf kroepoek maakt. Daarna kunnen we aanschuiven bij onze zelfbereide lunch. God wat is het lekker. Na de hoeveelheid pepers die erin gingen, had ik niet gedacht dat ik ook maar iets kon proeven zonder mijn tong in de fik te zetten. Maar verassend genoeg is het helemaal niet zo pittig. De zelfgemaakte maiskoekjes zijn mijn favoriet, gevolgd door een heerlijke curry met paarse kokosrijst én zelfgemaakte sambal.

Yogjakarta is de stad van de tempels. Het zijn echt toeristische trekpleisters, maar het is er zo bijzonder dat je deze echt niet wilt overslaan. Maar Yogjakarta was voor mij ook de stad waar het oude en nieuwe Indonesië bij elkaar komt. Waar de kippen live op de markt geslacht worden, maar waar je ook je cappuccino met een perfect hartje erin krijgt. De stad heeft mijn hart een beetje gestolen en was één (van de vele) hoogtepunten op mijn reis door dit prachtige land.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.